Gorzowski port zimowy


Gorzowski port zimowy

Historia stoczni sięga 1886 roku, gdy powstała jako tak zwany port ochronny. Mogły się w nim schronić statki na czas wysokiej wody, zatorów lodowych albo okres zimowy[2].

Przed rokiem 1945 miasto stanowiło bazę żeglugi śródlądowej i posiadało własny, dobrze wyposażony port o nadbrzeżu długości 0,5 km i o miesięcznej przepustowości ponad 180 barek o tonażu do 600 t. W pierwszych latach po wyzwoleniu gorzowski port rzeczny, aczkolwiek poważnie zniszczony i pozbawiony urządzeń przeładunkowych, wykorzystany został do wywozu cegły rozbiórkowej[3] .

W gorzowskim porcie rzecznym odremontowano najstarszy obecnie pływający lodołamacz "Kuna", a obecnie trwają prace montażowe przywracające nowe życie kolejnej perełce – dziewiętnastowiecznemu parowcowi – "Kormoran"[4].

Obecnie Stowarzyszenia Wodniaków "Przystań Gorzów" dzierżawi od miasta port rzeczny. Prowadzi tam prace konserwacyjne i montażowe jednostek pływających[4].

W basenie portu rzecznego ma powstać przystań turystyczna. Ma to być port i przystań dla żeglugi pasażerskiej oraz jachtowej. W pobliżu mały hotel, tawerna i pole biwakowe z wygodami. Wszystko jest jednak zależne od pozyska pieniądze z funduszy europejskich przez miasto[5]. Źródło: Wikipedia

I BUILT MY SITE FOR FREE USING